مقدمهء بنياد نهج البلاغه نهج البلاغه از ديرباز به زبان هاى مختلف ترجمه شده است ، و زبان و ادبيات فارسى اين افتخار را داشته كه اولين ترجمان كلمات نورانى امير بيان امير مؤمنان على عليه السلام باشد . فرهنگ دوستان اين سرزمين به سبب عشقى كه به ولايت مولاى متقيان داشتند ، كلمات پربار زندگى ساز آن حضرت را در فرهنگ پارسى وارد ساخته و در مراكز علمى و حوزه هاى علميه مورد تحقيق و تفسير قرار مىدادند . ترجمه نقشى دو رويه دارد : يك روى آن ، درك محتوا و برگردان صحيح متن است و روى ديگى ، الفاظ و مفاهيم متغيرى است كه مردم هر عصر آنها را مىآفرينند و با آن حرف دل خود را منتقل مىكنند . و در اين بين ، هنر مترجم شناخت اين روست ، محتوا كه حقيقتى تغيير ناپذير است بايد در قالب الفاظ جديد و مفاهيمى به تناسب نياز روز در آيد لذا ضرورت ايجاب مىكند كه متون اصيل چون نهج البلاغه در هر زمان بر اساس اين تحول برگردان شود تا مورد استفادهء بهينه قرار گيرد . اكنون از نهج البلاغه نزديك به بيست ترجمهء فارسى در دست است كه در طول قرنها پديد آمده است . اين ترجمه ها همه بر اساس متن ولى با دريافت ها و نگارش هاى گوناگون تدوين شده است . هر مترجم به پشتوانهء دانش و تكيه بر قلم و عشق سرشارى كه به صاحب ولايت كبرى داشته اثر خود را عرضه كرده است و در